سال ۲۰۱۳ هم تمام شد با همه خوشیها و نا خوشیهایش. خوشی های من کم نبود نمی خواهم ناشکری کنم..ازدواج ال (خواهر)، کار پیدا کردن یکی از ما دو نفر (ش) و چیزهای کوچک و بزرگ دیگر. اما بیماری مادرم که حالا خوشبختانه در حال بهبود است خیلی شوک زده ام کرد. اصلا باورم نمی شد مادر من که حالا چندین سال است تنها زندگی میکند دچار همچین مشکلی بشود. انگار برای بعضی ها آدم خودش تحلیل می کند زندگی شان را و به این نتیجه می رسد که آنها دیگر در زندگی دچار سختی نخواهند شد. اما روزگار همیشه حرف جدیدی برای گفتن دارد..ماجرای جدیدی. یک چیزی که تو با خودت بگویی به آنجایش فکر نکرده بودم!!

درس مهم دیگری که در ۲۰۱۳ گرفتم اینکه هیچ چیز از هیچ کس بعید نیست. هیچ کس نمی تواند همه کس آدم باشد. هر کس یک بخشی از دنیای اطراف آدم است. هیچ بخشی را نمی توان زیاد بزگ کرد و انتظار زیادی از آن داشت. به هیچ کس نباید اهمیت زیاد داد. متاسفم که به این نتیجه رسیده ام اما نمی توان از واقعیت هم فرار کرد.

حالا یک ۲۰۱۴ پیش رو داریم و کلی امید و آرزو..اما در بالای لیست هم آرزوی سلامتی است. امسال می خواهم درسم را تمام کنم و کار پیدا کنم. از این جهت امسال برایم خیلی مهم است. مهمتر از همه ۷ سال گذشته..آدمیزاد به امید زنده است. امید به بهتر شدن همه چیز و رسیدن به همه آرزو هایش..

/ 2 نظر / 6 بازدید
جولیت

قبول نیستااا شما دو بار در سال میتونید از نو شروع کنید. هم سال نوی میلادی داری هم سال نوی شمسی. اینجا احساس کردم در حق ما ظلم شده [زبان] به هرحال سال نو رو بهت تبریک میگم دوستم و امیدوارم همونطور که خودت هم نوشتی به لیست بلند آرزوهات برسی. الان من از این پست تو هم یه درس گرفتم و اون پارگراف دومی بود که نوشتی.

مه تا

می دونی من همیشه که میام اینجا پاراگراف دوم این پست رو هم علاوه بر پست جدید می خونم که همیشه یادم بمونه.. اینکه می فهممش تلخه اما واقعیت داره